Dziecko
Rozmowa uwzględnia sposób, w jaki dziecko komunikuje emocje, wydarzenia i relacje w codziennym życiu.
Dzieci · młodzież · rodzice
Psychoterapia Warszawa Sadyba
Psychoterapia na Sadybie może być miejscem rozmowy o trudnościach zgłaszanych przez dziecko lub nastolatka, bez zakładania z góry ich przyczyny. W pracy z młodą osobą znaczenie mają jej wiek, sposób komunikowania się, sytuacja rodzinna i to, jak sama opisuje swoje doświadczenia.
Kontakt z gabinetem pozwala ustalić, kto zgłasza potrzebę spotkania, czego dotyczy rozmowa i jaka forma pierwszego kontaktu jest możliwa. Rodzic może przekazać własne obserwacje, a młoda osoba otrzymuje przestrzeń do przedstawienia swojej perspektywy w tempie dostosowanym do wieku.
Nastolatek
Spotkanie daje możliwość nazwania własnej perspektywy bez konieczności przygotowania gotowego wyjaśnienia.
Rodzic
Rodzic może przedstawić zauważone zmiany, pytania i informacje ważne dla rozumienia aktualnej sytuacji młodej osoby.
Jedna sytuacja, kilka perspektyw
Dziecko, nastolatek i rodzic mogą inaczej opisywać to samo wydarzenie. Różnice w tych opisach nie muszą oznaczać sprzeczności. Często pokazują, które elementy codzienności są ważne dla każdej osoby i gdzie rozmowa wymaga więcej czasu.
W przypadku młodszych dzieci informacje przekazywane przez rodzica pomagają osadzić zgłaszane trudności w codziennym rytmie domu, szkoły i relacji. Wypowiedź dziecka pozostaje jednak osobnym źródłem informacji i nie musi przyjmować formy długiego, uporządkowanego opisu.
U nastolatka większe znaczenie może mieć możliwość samodzielnego przedstawienia tego, co uważa za ważne. Nie każda sprawa pojawia się od razu. Część tematów wymaga czasu, a część może zostać nazwana dopiero wtedy, gdy sposób rozmowy stanie się dla młodej osoby wystarczająco zrozumiały.
Rozmowa bez gotowej diagnozy
Do zgłoszenia nie jest potrzebne samodzielne rozpoznanie problemu. Punktem wyjścia mogą być obserwacje rodzica, słowa młodej osoby albo sytuacje, które powtarzają się i stają się trudne do zrozumienia w codziennym funkcjonowaniu.
To, co widać
Zmiana zachowania, sposobu reagowania lub relacji może być opisana konkretnie, bez przypisywania jej od razu jednego znaczenia. Ważne są okoliczności, czas trwania i to, jak sytuację postrzega sama młoda osoba.
To, co mówi młoda osoba
Dziecko lub nastolatek może opowiadać o wydarzeniach własnymi słowami, wybierając kolejność i zakres informacji. Rozmowa nie wymaga od niego używania specjalistycznych określeń ani tłumaczenia wszystkich reakcji.
To, co wnosi rodzic
Perspektywa rodzica pozwala uzupełnić informacje o codziennym funkcjonowaniu, zmianach zauważonych w domu i sytuacjach, które poprzedziły zgłoszenie. Nie zastępuje jednak własnego doświadczenia dziecka lub nastolatka.
Od pierwszego kontaktu do spotkania
Rozpoczęcie kontaktu może być krótkie i rzeczowe. Wystarczy podać, że sprawa dotyczy dziecka lub nastolatka i ustalić możliwość rozmowy.
Telefon pozwala przekazać podstawową informację o zgłoszeniu i ustalić termin.
Na początku można omówić powód zgłoszenia, osoby uczestniczące w spotkaniu oraz informacje potrzebne przed dalszym kontaktem.
Kolejne kroki wynikają z tego, co zostało omówione i jakie informacje są dostępne po pierwszym spotkaniu.
Kontakt w sprawie spotkania
Termin można ustalić telefonicznie. Informacje dotyczące kontaktu zdalnego są dostępne również online.
Więcej informacji o psychoterapii.